Dwa opolskie głosy i jedna płyta - Cichy i Jarecki sięgają wyżej

Na opolskiej scenie pojawiła się płyta, która łączy gitarowy luz z osobistymi tekstami. Wspólny projekt dwóch muzyków z Opola ma w sobie pewną prostotę i ambicję jednocześnie — można go słuchać od razu albo powracać do niego powoli. Premiera płyty przynosi pytania o to, dokąd prowadzi artystyczne wspinanie się i jakie nowe perspektywy otwiera współpraca dwóch różnych stylistyk.

• Premiera Altius i muzyczne przesłanie płyty
• Opole jako przestrzeń współpracy
• Brzmienie i wybrane utwory

Premiera Altius i muzyczne przesłanie płyty

Pod koniec września 2025 ukazał się pierwszy wspólny album Roberta Cichego i Jareckiego zatytułowany Altius. Tytuł płyty — z łaciny znaczący „wyżej” — pełni tu rolę hasła i klucza interpretacyjnego, sugerując chęć przekraczania rutyny i artystycznych granic. Na krążku znajduje się dziesięć utworów, które zestawiają mocniejsze, energetyczne numery z bardziej refleksyjnymi, intymnymi kompozycjami. W efekcie powstał zapis dialogu między dwoma odmiennymi podejściami do muzyki, spójnymi jednak w jednym celu — opowiedzieć coś ważnego i zostawić słuchaczowi przestrzeń do własnych skojarzeń.

Codziennie nowe informacje z Opola publikujemy na faktyopole.pl. Planujesz wolny czas? Aktualne wydarzenia i imprezy znajdziesz zawsze na faktyopole.pl/wydarzenie.

Opole jako przestrzeń współpracy

Współpraca dwójki twórców ma korzenie w lokalnym środowisku — to projekt dwóch artystów z Opola, którzy połączyli siły po miesiącach pracy i wydaniu kilku singli zapowiadających całość. Połączenie rozpoznawalnej produkcji i gitarowego groove’u jednego z nich z wyrazistym wokalem i osobistymi tekstami drugiego dało efekt dobrze wyważony: miejscami surowy, miejscami poetycki. Ta opolska synergia pokazuje, że scena w mieście nieustannie ewoluuje, a artyści potrafią tworzyć razem, nie gubiąc własnego języka artystycznego.

Brzmienie i wybrane utwory

Na Altius znalazły się zarówno utwory o wyraźnym, cięższym riffie, jak Alarm, Drań czy Blockout, jak i lżejsze, nastrojowe kompozycje — między innymi Gdzie poniesie wiatr oraz Uwolnić siebie. Całość balansuje między energią a introspekcją: momenty agresywniejsze przeplatają się z melodiami otwierającymi przestrzeń dla słowa. Produkcja podkreśla gitarowe elementy i pozwala wybrzmieć wokalowi, co sprawia, że płyta brzmi spójnie, mimo różnorodności tematów i dynamiki poszczególnych utworów.

Wydany materiał to dla obu muzyków okazja do pokazania wspólnej wyobraźni o muzyce — album, który zachęca do słuchania na żywo, ale też do wielokrotnych odsłuchów w domowym zaciszu.

na podstawie: Urząd Miasta w Opolu.